На денешен ден во 1931 година се родил еден од најголемите великани на македонската поезија, Анте Поповски! Во негова чест, денес читаме македонска поезија!

Мојот татко – Анте Поповски

Откако тој засекогаш излезе од својата куќа –
веднаш по него и куќата отпатува со него:
темелите, столбовите, скалите, покривот,
тргнаа по неговите траги и исчезнаа.
Куќата беше составена од неговиот глас,
од неговото чисто шамиче,
од неговиот поглед и неговиот ớд,
и јасно беше дека не можеше да се случи
тој да замине – куќата да остане!
Денес, само ние, неговите деца
можеме да го одгатнеме тоа чудо:
на среќниот мој татко куќата му беше
единствена црква во која тој се молеше
и целото наследство што ни го остави
е сјајот во неговите очи дури се крстеше
и ја глаголеше молитвата на трпезата.

He можеше да се случи:
ангелот да замине – црквата да остане…