Една белешка на Даглас Адамс до себеси открива дека и авторот минувал низ тортура додека пишувал…

Тој беше еден од најлудо имагинативните писатели од која било генерација, но дури и за Даглас Адамс пишувањето понекогаш било мачен процес, пишувајќи „општа забелешка до себе“ дека конечно ќе добие задоволство од тоа. Во продолжение прочитајте повеќе за неговите тетратки и книгата што излегла во која се состојат многу од неговите записи, пренесено првично од „Гардијан“.

(Извор: Форбс)

„Пишувањето навистина не е толку лошо кога ќе ја пребродиш грижата. Заборави на грижите, само притисни. Не се срами поради лошите делови. Не се напрегај со нив“, си напишал авторот на „Автостоперскиот водич низ галаксијата“. „Пишувањето може да биде добро. Го напаѓаш, не дозволувај да те нападне. Можеш да добиеш задоволство од тоа. Секако, можеш да направиш многу добро за себеси со тоа!“

(белешката на Адамс до себеси/извор: St John’s College/PA)

Фасцинантната белешка сега е дел од книга заснована на изобилството од досега невидени писма, сценарија, шеги, песни, идеи, лични карти и белешки за задачи во архивата што ја остави Адамс по неговата смрт во 2001 година, на 49 години.

Книгата финансирана од обични луѓе фрла светлина на неговите најпознати дела, како и неостварените проекти како што е возењето во мрачен тематски парк во „Светот на авантурите“ во Чесингтон. Голем број документи откриваат и колку ужасен можел да биде процесот на пишување за Адамс, и тоа не само преку само „општата белешка до себеси“ со која тој се потсетил дека ќе стигне таму навреме.

„Ми се допаѓа, но само посакувам да си го читаше тоа почесто“, рекла неговата сестра Џејн Трифт. „Мислам дека [пишувањето] беше макотрпен процес за него, не цело време, но кога му беше тешко, беше навистина тешко.“

На друга страница со отчукани белешки, Адамс напишал: „Денес сум монументално презаситен од идејата да пишувам. Всушност не сум напишал ништо два дена, а тоа исто така ме заситува“.

Тој продолжува да се осврнува на наследството на „Автостоперскиот водич низ галаксијата“. „Артур Дент е бурк. Не ме интересира. Форд префект е бурк. Не ме интересира. Запод Библброкс е бурк. Не ме интересира. Марвин е бурк. Не ме интересира. „Автостоперскиот водич низ галаксијата“ е бурк. Не ме интересира.“

Типично за Адамс, неговото жалење брзо се претвора во замислен разговор со змеј наречен Лајонел.

(корицата на една од тетратките на Адамс/извор: St John’s College/PA)

Архивата вклучува идеи за работи кои денес се реалност: е-трговија, Википедија, онлајн игри и така натаму. Седум години пред да биде измислен Киндл, Адамс напишал: „Вистинската електронска книга ќе биде самостоен уред кој безжично се поврзува со мрежата“.

Ништо од ова не го изненадува семејството. Неговиот брат Џејмс Трифт се сеќава дека често одел да гледа филмови или претстави со Адамс. „Ние потоа си одевме накај дома и зборувавме за она што сме го виделе и знаев дека тој видел нешто сосема поинакво од нас. Тој едноставно ја имаше таа способност да го погледне светот од поинаков агол.“

Според неговата сестра, идеите не произлегувале од обидот да се предвиди иднината, туку тие „буквално доаѓаа од една посебна возбудена состојба на умот во смисла на „ова е она што би сакал да го видам““.

Книгата носи наслов „42“, што, како што знае секој обожавател на Адамс, е одговор на смислата на животот, вселената и сè. Уредник е Кевин Џон Дејвис, кој првпат се сретнал со Адамс во 1978 година. Книгата содржи писма до авторот од пријатели и обожаватели, вклучувајќи ги Стивен Фрај, Нил Гејман и Кејтлин Моран. Архивата на Адамс, 67 кутии со различни работи, е во посед на колеџот Сент Џон, Кембриџ. Џејмс Трифт изјавил: „Луѓето ќе ја разгледуваа и навлегуваа во неа за различни проекти, но дискусијата отсекогаш се движеше во насока на тоа што ќе се случи со неа?“

Книгата е објавена од страна на „Unbound“, издавач за групно финансирање каде што луѓето одат на веб-страницата за да нарачаат книга пред објавувањето. Откако ќе се достигне одредено ниво на продадени примероци, околу 1.000 во случајот на Адамс, книгата потоа оди на печатење.

Метју Клејтон, шеф на издаваштвото во „Unbound“, рече: „Да се ​​најде нов начин да се отклучи архивата на еден од најкреативните мислители во изминатиот половина век на начин што директно ги ангажира неговите обожаватели, на некој начин е причината поради која е измислена „Unbound“. „Групното финансирање“, додаде Клејтон, „е токму тој вид на револуционерна стратегија што Адамс би ја прифатил“.

Извор.

Leave a comment